Mooie subsidie!
Geslaagde Messiah in Ede
Ede, 19 november 2010 – Aan de vooravond van Nederland Schreeuwt om Cultuur gaf de cov “Excelsior”een geslaagde demonstratie van gesubsidieerde amateurkunst op hoog niveau. Met de bescheiden stem van een roepende in de woestijn wisten dirigent en koor het publiek in vervoering te brengen. Niet in het minst door de medewerking van vier topsolisten en het Promenade Orkest.
Wat zou het jammer zijn als door de verhoging van de btw en de verlaging van de subsidie dit soort concerten niet meer mogelijk zouden zijn. Cov Excelsior heeft laten zien dat,met die professionele steun het talent van gewone zangers kan uitgroeien tot hoogstaande cultuur, die het publiek tot in het diepst van de ziel weet te raken. En passant blijkt dat de amateurkunst de professionele kunstenaar een podium geeft om te escaleren. De sopraan Nienke Oostenrijk trof het juiste timbre bij de prachtige aria’s van Händel. Alt Ina Boersma wist met haar warme stem, haar mimiek en dynamiek het publiek in het hart te raken. De tenor Robbert Overpelt had een gedegen studie van de Messiah gemaakt. Met volle overtuiging zong hij alle recitatieven en aria’s uit het hoofd. De bas-bariton Hans de Vries had met voorsprong de mooiste stem van het viertal. Het is de moeite waard bij aankondigingen van concerten te letten op dit viertal.
Maar vooral het Promenade Orkest liet zich horen. Veel jonge mensen op het concertpodium zorgde voor een uitstekende balans met het koor. Ook in de Pastorale liet het orkest horen dat ze geheel zelfstandig prachtige muziek kunnen maken. Daarbij speelden Elly Meijer op klavecimbel en Dick Meijer op orgel een essentiële rol. Een hoofdrol was weggelegd voor de eerste violist als orkestleider en de trompettist, die samen met de bas-bariton de bazuinen deden klinken.
Het koor was bijzonder alert. Het stond op de punten van haar tenen en kon de moeilijke colloraturen goed aan. De tekst was goed verstaanbaar en de inzetten stonden als een huis. De klank was loepzuiver en de koorklank warm en passend bij dit bekende werk van Händel. Dirigent Lex van Drongelen heeft het koor op het juiste moment op de juiste spanning gebracht; dat is het moeilijkste van amateurkunst. Is het werk te vroeg klaar dan mist het de spanning tijdens de uitvoering. Is het te laat dan gaat dat ten koste van de kwaliteit. Niets van dit al. Slecht een paar details vielen mij op: de lange s in “For unto us”, de lengte van de klinkers, de colloraturen die soms te zwaar vanuit de buik werden aangezet, de ernstige gezichten, de dynamiek, de correlatie tussen dirigent en orkest. Maar duidelijk merkbaar is de progressie van het koor. Het koor is er op vooruit gegaan. Niet in het minst door de geweldige mannenpartij en het aantal sopranen. Het aantal leden was voor de Messiah een uitstekend uitgangspunt, al behoefden de alten wat versterking. Maar wil het koor werken uit de 19de eeuw op het programma nemen, dan zal het koor ernstig moeten groeien. Vooral als de rijksoverheid het laat afweten, moeten de koorleden deze concerten mogelijk maken.